ابو هريرة ، عبد اللّه بن مسعود ، عمر بن خطّاب ، عبد اللّه بن عمر ، أبىّ بن كعب ، سمرة بن جندب ، بريدة ، صهيب بن سنان ، حذيفة بن يمان ، سهلان بن سعد ، ابو ايّوب انصارى ، جابر بن عبد اللّه ، ابو الحمراء ، ابو الدرداء ، عروة ، أم هانى ، ام سلمة ، عايشه و اسماء بنت ابى بكر - همگى از پيامبر ( ص ) روايت كرده‌اند . در أمالى ، صدوق با استناد به امام صادق ( ع ) آورده است كه ، حضرت فرمودند : « وقتى حضرت به بيت المقدس حركت شبانه آغاز كردند ، جبرئيل ايشان را بر براق نهاد و به بيت المقدس رسيدند . محرابهاى پيامبران بر او عرضه شد و با ورودش به او سلام دادند و رسول خدا از كنار كاروانى از قريش گذشت كه آبى در ظرف آنها بود و شترشان را گم كرده بودند و از وى آن را مىطلبيدند . پيامبر ( ص ) از آب نوشيد و بقيهء آن را ريخت . وقتى صبح شد به قريش فرمود : خ خداوند بلند مرتبه مرا شب هنگام به بيت المقدس حركت داد و آثار و منازل پيامبران را به من نشان داد و من از كنار كاروان قريش در فلان مكان گذشتم كه آن را گم كرده بودند و من از آبشان نوشيدم و بقيهء آن را ريختم . ابو جهل گفت : اگر فرصتى به شما دست داد از وى بپرسيد چند ستون و چراغ در آن‌جا بود ؟ گفتند : اى محمّد ! اين جا كسى هست كه وارد بيت المقدس شد ؛ براى ما بيان كن ستونها ، محرابها و چراغهاى آن چندتاست ؟ جبرئيل تصويرى از بيت المقدس را در برابرش نهاد و آنها را از پرسشهايى كه مىكردند مطلع مىساخت . وقتى به آنها جواب داد گفتند : تا كاروان بيايد و از آنها بپرسيم . حضرت فرمود : تصديق آن اين است كه كاروان با طلوع خورشيد نزد شما مىآيد و در جلو آن شترى خاكسترى وجود دارد . . . . » همچنين با اسناد به عبد اللّه بن عبّاس چنين آمده است : « رسول خدا وقتى به آسمان رفت ، جبرئيل وى را به رودى به نام نور برد . چنان كه در قرآن آمده است : وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ « 1 » . وقتى به آن‌جا رسيدند ، جبرئيل به ايشان گفت : اى محمّد ! از بركهء خداوند عبور كن كه خداوند ديدگانت را روشن نموده و از مقابل تو گذشت . اين رودى است كه احدى از آن نگذشته است ، نه فرشته‌اى مقرّب و نه پيامبرى ؛ امّا من هر روز در آن فرومىروم و خارج

--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) آيهء 1 : تاريكى و روشنايى را پديد آورد .